Mehtap Ceyran’ın, bir kadının, kişisel ve toplumsal hafızayla giriştiği yakıcı hesaplaşmayı konu alan romanı Dönüş, Everest Yayınları etiketiyle yayımlandı.
Arka planında ülkenin elli yıllık tarihinin anlatıldığı, bu baba-kız hesaplaşması hikâyesinin merkezinde, on yıl sonra, karlı bir kış günü cezaevinden tahliye edilen ve yıllardır mesafeli olduğu gırtlak kanseri olan babasıyla vedalaşmak üzere Batman‘a dönen Pero‘nun sarsıcı içsel ve fiziksel yolculuğu yer alıyor.
Eserin ana çatışmasını, kahramanın 12 Eylül darbesinden 90’ların karanlığına, hapishane hücrelerine ve cezaevi katliamlarına uzanan şiddet ikliminde; yoksulluk, üvey anne zulmü ve babasının sevgisizliğiyle yoğrulan paramparça edilmiş çocukluğuyla yüzleşme çabası oluşturuyor. Karakterleri ve mekânı sıradan olmaktan çıkaran en çarpıcı özellik; askeri sokağa çıkma yasaklarının, Beyaz Torosların; rutubet, petrol, çamur ve kan kokusunun birbirine karıştığı klostrofobik atmosferinin âdeta nefes alan bir kurgu unsuru olarak işlenmesidir. Babanın çaresizliğini gizlediği Milli Piyango saplantısı ve özellikle çift cinsiyetli olduğu için toplumdan dışlanan ama kahramanın en büyük sırdaşı olan Hasret karakterinin direnişi okurda büyük merak uyandırmaktadır.
“Ev ise ‘yuvalara’ ve kabuklara ayırdığım iki bölümden oluşuyordu. ‘Yuvalar’ yaşamak zorunda kaldığım yabancı evlerdi, kabuklar kendimi korumak için giyindiğim kamuflajlar. Ev, ‘yuvalarla’ kabuklar arasında ona istediğim anlamı yükleyebileceğim bir boşluktu; içinde savrulup durduğum, kendimi ve yerimi bulamadığım bir boşluk. Boşluk çoğu şeyi içine hapseder; bıçaklar, yaralar, uçurumlar. Ve o güne kadarki hayatımın bir uçurum kenarında geçtiği gerçeği. Durmadan dibini bulduğum ve yeniden tırmandığım bir uçurum.”
